MEDGİC GÜNLÜKLERİ

haftasonu Yedigöllerdeydim fotoğraf çekme amaçlı... mangal da yapıp canım milletimin ata sporundan da geri kalmadık  sabahın erken saatlerinde çıkınca kimseler yokken gidince harika bir doğa manzarası ve huzur... ama ne vakit turlar gelmeye başlıyor toz duman gürültü...vb. insanlar bide tuhaf "bende gördüm bende ordaydım" demek adına ağaçla gölle tabelayla fotoğraf çektirenler felan iyicene sıtkı sıyrılmış yurdum gençleri ...vb. beni darlayıp gersede dişi mi sıkıp fotoğraf çektim...bir de fotoğraf çekiyorum tripodu kurmuşum ayar felan işleri tamam tam deklanşöre dokuncam, sırtımda bir parmak tık tık yapıyor...bizim bir şurda fotoğrafımızı çekermisiniz ? sorusu ile burun burunasınız...hayır tamam çekerimde işim var bir şey yapıyorum değil mi? ama yok kendi önemli yaa...sadece hayatta o var ya... işte trajikomik ama böyle...insanlar bencilleştikçe saygısızlıkta artacaktır.

PS : haftaiçi gitmenizi öneririm birde yollar o kadar da kötü değil...son 5 km. sadece hafif yarıklarla dolu hepsi o... ama zaten yollar süper olursa herkez orada olur çoluk çombalak , aile, akraba, konu komşu, mahalle ...vb.

Damdaki Kemancı müzikalini bilmeyen yoktur herhalde...Müzikalinin yanı sıra bir de  filmi yapılmıştı 1971 yılında... (Fiddler on the Roof, 1971) En iyi film ve en iyi yönetmen dahil olmak üzere Sekiz Akademi Ödülü adayı olan filminde aynı zamanda "If I Were A Rich Man", "Matchmaker", ve "Sunrise, Sunset" gibi klasik ve unutulmaz şarkıları da vardı. Damdaki Kemancı, evrensel bir umut, aşk ve kabullenme hikayesi. Çarlık Rusya'sında bir yahudi köyünde yaşayan fakir yahudi sütçü Tevye'nin dramı'dır.

şimdi işi bağlamak istediğim nokta şudur ki ; aslında şuanda gösterimde olan Sütçü Ramiz yani Elveda Rumeli dizisi de aslında bildik olması gereken bizim Damdaki Kemancının hikayesidir...
işte bu da sütçü Teyve'nin taa kendisi...

Arkadaşım

Eşim

Dostum

…vb.

tersine bir dünya bu

iyi derken kötüye giden

iyi herkes olabilir ama adaletli olmak zor

karşımdan gelen ışık ezip geçecek beni az sonra

gözleriniz önünde

direnmiyorum

bir teslimiyetle bırakıyorum,

bu yorgun

bu melankolik bedeni

gözleriniz önüne…

 Çiğdem.

tek albümleri olan Gülizar'ı 1992 de çıkaran grup daha sonra dağılmıştır. Bence dingin ve enfes dünya müzikleri yapan bu öğrenci grubu gibisi daha gelmemiştir... !

gülizar (1992) adlı harika albümlerinin içeriği şöyle:

* 1.gülizar ( şiir: izzet göreli"vardiya" adlı şiirinden müzik : uğur şener )
* 2.göçmen (şiir : özdemir asaf müzik : hakan erim )
* 3.pirkanis (enstrümantal)
* 4.yağmur ( söz : haldun çağlayan müzik : kıvanç someren )
* 5.caklakarah (1.bölüm söz : yusuf algazi 2.bölüm söz : tekerleme)
* 6.varoluşma (söz-müzik : haldun çağlayan )
* 7.deprem (söz : ismail uyaroğlu müzik : haldun çağlayan )
* 8.cazgır ( enstrümantal)
* 9.benim adım yalnızlık ( söz müzik : uğur şener )
* 10.yaralı (söz : yaşar miraç müzik: esat akıncı)
* 11.şimdi deniz kıyısında ( şiir: haldun çağlayan ens müzik : kıvanç someren)
* 12.bukağı ( söz: haldun çağlayan-kıvanç someren müzik:çerkez türküsünden derleme)

dünya ezgileri'nden dinlenesidir: http://dunyaezgileri.com/...mzik-topluluu-glizar.html

zamanın birinde bir şekilde yolumuz kesişti seninle ve iyi ki de kesişmiş ...!

bugün hala seni çok özlüyorum...

bazen dinlerken bir parça sen geliyorsun aklıma konuşmalarımız, Samsun günlerimiz, evimiz ........

sonra bakıyorum hayatımın baharında birçok şeye sen dönüm noktası olmuşsun sen ve kardeşlerin....

hepiniz iyi ki hayatımdasınız...sizleri çok seviyorum.

geçmiş ile olan en güçlü bağlarımsınız siz.

Mayıs topluluğunun Gülizar parçasını dinlerken yine aklıma düştün bak...

hep yağmurlu geçen Samsun günlerinde bir şemsiye almamı sağlayamamıştın, kıldın bana :)

şarkıda şöyledir ya sözler :

"serçeler toplanmış saçakta

kapıda ölümler sevdalar

nerde sevincin gül yüzü

nerde gülizar

dolapta duruyor yaşlılık

nerde gülizar..."

geçmişi özleyip özleyip sana sarılmak yazmak geliyor içimden nedense..

şimdi yoksun ...

gençlik çağlarım deli çağlarım ...

seni en son gördükten sonra olanlar; evlenmen, Almanya'ya gidişin,Tuna...vb.

bunların hiçbirine dahil olamadım, üzgünüm... dedim ya gençlik çağım deli çağım diye...öyle işte

banyoda kazanda su ısıtmamız, elektrik kaçaklarımız,rüzgarda uçan balkon kapımızın yerine çivilerle tutturulması, duvar yazılarımız, küçük kitaplık, kasetlerimiz, kahkahalar, ağlamalar, dertleşmeler, kızmalar, bulaşıklar, havuçlu kekler, nöbetler, arkadaşlar, gülfem ile ziya....vb.

sahi onlar neredeler ki ?

en son Rize'de özel hastane peşindelerdi...

sonra resim öğretmeni Zeynep ?

Servet'i buldum, pek bıraktığım gibi değildi...

artık onu kimse sevmiyor ne kardeşlerin ne de ben...

boşver neden diye sorma çokça bu dünyanın işleri bunlar.

hayat herkesi değiştiriyor Dilekcim ...

ama sen bunları duyma bilme yine herkesi eskisi gibi mutlu gör umutlu gör ...

güzel günler göreceğiz de umutlu günler...

ben sana yine yazarım ...

Çiğdem.

Ne gören var ne bilen
Bir kokuyum büyülü
Yelle savrulup gelen
Ne diriyim ne ölü

Ne gören var ne bilen
Bir düş, ya bir düşünce
Düğüm çözülür hemen
Elimi değdirince

Ne okur ne anlarsın
En iyi kafaların
Ne kolay yanılması

Ne gören var ne bilen
Çıplak bir göğüs birden
İki gömlek arası

Ezginin Günlüğü

İnsanlığın sonu,

Biriktirilen hazinelerin dibiydi

Sevgiyi, iyiliği unutturan…

Açlığa boyun eğmedi insan

Çaldı, çırptı, harcadı ve doydu

Ama doymadı

Doyamadı

…..

Karşıma çıkmanla başlamıştı her şey

Ve gökyüzünün altındaki sadece biz değildik

Tüm dertlerden muzdarip…

Ensesine atılan tokatla çınladı bir çocuk sesi

Ve o anda çırpınan yürekteki son buruklukta silindi

Sildi kendini insanlık,

Varolmamacasına yeryüzünden…

Yaşanan sadece bir dramdı

Tüm gözlerdeki yaşa rağmen

Yaş denen şey artık duygulardan bağımsız

Gözün kendini korumasıydı

Yaş inceldi

Kurudu sonra…

…

Yok oldu.

Umudun direndiği yerden,

seslenmek üzere

gitti son nefer.

Çiğdem Keçeci 

Son işkencedir bu,
Bu son acı vuslat
Kalbimi yaralar,
Sevgimi azarlar gidişin
Aşkımı yazdım karanlığa
Gece, yıldızların büyüsünü anlattı

Gecenin karanlığı, seslenmeyi unuttum
İçimdeki mezarların duası yok!
İtiraf edemiyorum,
Kimim neyim bilmiyorum
Belki bu bir intikam, alıyorum.